Thomas Houben

Afgelopen weken is er ook weer veel gebeurd, ik heb mijn D32 check gevlogen met een Zuid-Afrikaans instructeur genaamd R. Korff en heb deze tot een goed einde gebracht. Na deze check was ik dan volledig klaar om een lange cross-country vlucht solo uit te voeren. Zaterdag 29 maart heb ik een vlucht van 4 uur gepland naar Lake Havasu en terug naar Falcon Field.  Prachtig, ik heb uiteraard wat foto’s genomen tijdens de approach naar Lake Havasu. En daar op de grond…

Zie hieronder voor foto’s en een afbeelding van de afstand Falcon Field -> Lake Havasu
(de afstand op de afbeelding staat in Nautical Miles gegeven 146 NM = 270,4 km)
De grote gele vlek rechts onder is Phoenix en de iets minder grote gele vlek links boven is Lake Havasu City, mijn bestemming van die dag…

Er liep daar iemand op het vliegveld van Lake Havesu City rond die niet alleen verstand had van vliegtuigen, maar ook van auto’s (how to make your own dragracer)

Naast het vliegen is er ook nog wat tijd vrij goed besteed. We zijn naar een ijshockeywedstrijd gaan kijken in Phoenix

Phoenix Coyotes tegen Mighty Ducks… eindstand 1 - 2 en één vet harde bodycheck met klein dispuut achteraf

Na dit leuks zijn we een avondje gaan stappen in Scottsdale, zoals ze dat op zijn Nederlands (check that, Hollands zeggen). Het leuke van deze uitdrukking is dat het perfect verbergd dat men die bewuste avond niet de gezonde avondwandeling maakt, maar eerder een gezonde hoeveelheid gerstennat langs het keelgat verwerkt. 

Na al dit leuks in het weekend heb ik vandaag en ook eerder Pinal bezocht en uiteraard gefotografeerd van uit de lucht en vanop de grond. Pinal staat bekend om zijn taxiways en ramps die vol staan met luchtvaarttuigen, waarvan sommige nog luchtwaardig en andere ’scrap metal’

 Zo hoop ik jullie weer op de hoogte te hebben gebracht van alle nieuws hier in ‘the valley’

Tot de volgende post

Ondertussen is er weer wat tijd verlopen en heb ik mijn 24e vlucht achter de rug met een totaal aan 121 landingen op mijn naam en zo ongeveer 35 vlieguren. Deze 24ste vlucht was een examinatievlucht om na te gaan of ik voldoende ervaring/techniek heb om van punt A naar punt B te vliegen zonder al te veel acrobatie tussendoor. En natuurlijk is veilig vliegen hierbij ook wel een must, alhoewel dat niet iedere instructeur dat daadwerkelijk zo laat blijken.

Volgende zinnen hebben de revue al gepasseerd:

Ik: Was that actually a good landing? :s
Instructeur: Well we are still alive and the plane is still usable for the next flight, so yeah it’s a good landing…

Ik: How do I remember what to say in a crew briefing?
Instructeur: The one thing you always have to remember is that a crewbriefing is like a mini-skirt,
Long enough to cover the important parts and
Short enough to make it interesting

Ik: Why can’t I just go home after my flight?
Instructeur: Well, let me tell you
Flying is like going to the lavatory,
You are not finished until the paperwork is done

Maar ff serieus nu, dit soort zinnen vertegenwoordigen dus niet de standaard van KLM Flight Academy, enkel de humor of het humeur van de instructeur, en dat schept een ontspannen sfeer om goed te presteren iedere dag.

 Na een D11 check gisteren met instructeur Renders, een D12 samen met mijn instructeur Howard en een hoop administratief gebeuren kan ik dan nu met enige trots meedelen dat ik vandaag voor het eerst solo heb gevlogen. Ik laat de foto’s in chronologische volgorde 
voor zich spreken.

Maandag stond ik klaar om te vertrekken aan het begin van Runway 22L,… Ik was  rustig een checklist aan doorlopen toen mijn instructeur mij opeens attent maakte op het feit dat er 4 reusachtige Helikopters mijn kant uitkwamen.  Over de radio hoorde ik dat deze Chinooks op 10 -tal meter voor mijn neus zouden landen, ik was dus begrijpelijk helemaal niet gehaast om op te stijgen. De foto’s zijn een kleine indruk van hoe het voelt om deze machines vlak boven je te zien passeren.

 Na deze mooie luchtshow maximaal vliegen!  De foto’s zijn gemaakt tijdens mijn 8ste vlucht, dat is als ik de check in mijn 11de vlucht haal , nog 3 vluchten verwijdert van mijn eerste Solovlucht.

Enjoy the pictures!

 (P.S. ik probeer meer posts te doen op mijn weblog, take care )

Morgen, na een volledige voorbereidende week van grondscholing, beginnen we met vliegen. Eerst word je overrompeld met allerlei voorbereidend werk, dit om de vlucht een zo veilig mogelijk verloop te geven.  Als alles goed gaat dan ben ik morgen om 11.40 lokale tijd ( dat is dan 19.40 in België ) vertrokken ’rolling’ om dan 10 minuten later te kunnen opstijgen, Yesss!!!  Hierbij horen dan ook een paar ultra mooie foto’s. 

 Misschien een idee voor de mensen die mij willen horen spreken over de radiofrequentie in Mesa klik dan volgende link aan rond 19.50 Belgische tijd (dan hoop ik voor de luisteraars natuurlijk dat de vlucht geen vertraging oploopt).

http://www.squawkvfr.com/location.asp?UID=3 

klik nu op het volgende icoon in het scherm

Piper Archer III

check http://www.newpiper.com/aircraft/archer~iii/specifications.asp 
voor standard equipment en prijs van dit vliegtuig.  Dit wordt het eerste éénmotorige vliegtuig dat ik ga besturen in Mesa, Arizona, USA op het vliegveld Falcon Field. 
Op 4 februari is het zover, dan vertrek ik richting Arizona en richting ‘wings’.

Hieronder op de kaart is Falcon Field aangegeven met de groene pijl

http://maps.google.com/

Als er mensen zijn die eens willen horen hoe het er aan toe gaat op het vliegveld klik dan op volgende link:
http://www.squawkvfr.com/getAudio.asp?locationTitle=Falcon%20Field%
20Airport&locationImg=ffz.jpg&audioURL=http://ms.squawkvfr.net/ffz
Deze link brengt je in rechtstreeks contact met de communicatie tussen de verkeerstoren op Falcon Field en de vliegtuigen die er vliegen. Rekening houdend met het tijdsverschil (8 uur in wintertijd en 9 uur in zomertijd), kan je deze link het best eens checken tijdens de avond.

Hi, dit is de weblog van Thomas Houben, hier ga ik bijhouden wat ik allemaal meemaak tijdens mijn praktijkopleiding VFR en IFR vliegen in Mesa, Arizona in the USA!